Life in the lodge

DSC06574 (640x425)‘Pfff’, verzucht Felice, ‘ik vind het saai in de lodge. We wonen hier nu al zoooo lang.’ Geef haar eens ongelijk. Van rondreizende nomaden zijn we tijdelijke residents geworden. Op het platteland in arm Malawi, met het regenwoud naast de deur. ‘Even’ boodschappen doen gaat niet. Gelukkig komen de verkopers of hun kinderen hier gewoon aan de deur. Met manden vol mango’s, avocado’s en uien van eigen land of uit het bos geplukte champignons. De Pino is allang ons huisje niet meer en we zijn gewend aan een bed, een grote keuken en ..personeel!

Acht man sterk, inclusief drie nachtwachten. Elke ochtend om 7 uur staat de eerste shift voor de deur. Eh, moeten we zelf niet meehelpen met afwassen, brood bakken of schoonmaken? Nah.. na de eerste ongemakkelijke dagen is het toch ook wel heel relaxed dat er zoveel helpende handen zijn. Vooral met het oog op onze gigantische to-do lijst, want we willen zoveel aanpakken! DSC06765 (640x425)Leuk en ook niet leuk, want door onze focus op al het werk komt boeken lezen of het bos in steeds op de laatste plaats. Eerst moet er nog een kinderspeelplek buiten, nieuwe ‘boshutten’, verse wandelroutes en dan hebben we het nog niet over het pimpen van het interieur. Nu het  regenseizoen gaande is zijn de buitenklussen in ieder geval een no-go. Rollend onweer en knallende donders, keiharde regen en vervolgens een grote glibbermodderpoel buiten.. Waar Felice dan meteen in wil rondstampen, met haar Jip en Janneke poncho van die goeie ouwe Hema.   

DSC06754 (425x640)Het regenseizoen betekent ook dat iedereen, inclusief onze staf, druk is op z’n eigen land. Soja, mais, pinda’s of tomaten, iedereen verbouwt van alles om zelf van te kunnen leven en het moet allemaal keurig bijgehouden worden. Met die regen schiet ook alles als een raket uit de grond, dus het is gewoon keihard werken naast de baan die ze hier hebben. ‘Heb je nog wat leuks gedaan op je vrije dag?’ is hier ‘En, nog wat geploegd op je land?’ De halve natie hangt van het verbouwen van gewassen aan elkaar, maar gek genoeg is kunstmest bijna niet te betalen voor de arme Malawiaan. We hebben deze regenmaanden al tig leningen moeten verstrekken aan alle stafleden die spul voor hun land moeten kopen en dat niet redden met salaris alleen. Want daar onderhouden ze niet alleen hun eigen gezin van maar ook broers of zussen met schoolgeld, ouders die geen geld hebben voor eten en andere lieden die bij hen aankloppen voor steun. Het is een wonder als je weet te sparen.

DSC06824 (640x425)‘Wegens klussen gesloten’ – de lodge is nu ruim een week dicht. We hadden vijf schilders uit Lilongwe over de vloer. Ook nog een heel gedoe, kleuren uitkiezen. Doen we ‘misty peach’, ‘peanut butter’ of toch ‘sea breeze’ op de muur? Nadeel van zo afgelegen zitten hier: transport. We hebben de mannen zelf moeten oppikken en ze hier kost en inwoning gegeven. Ze waren van de school ‘gewoon beginnen, het kan maar klaar zijn’. Nauwelijks kwamen ze uit onze achterbak rollen samen met de potten verf of ze stonden al in hun overal klaar om te kwasten. Waar wij meteen een grote verfstok voor staken. Ze vonden het echt ‘mzungu’ werk: we controleerden tot in de details en soms moesten ze wel drie lagen aanbrengen in plaats van een enkele. Omdat we weer open willen voordat het Valentijnsweekend is, is het nog hard aanpoten om alles op tijd weer in te richten (helaas met dezelfde oude spullen). DSC06434 (640x425)Dit is uiteraard ook HET moment om dingen weg te gooien. Laat dat nou niet het sterkste punt van de Malawiaan zijn. Alles is namelijk nog bruikbaar tot aan het eind der tijden en je weet nooit waar een kroonkurk, tentharing, kapotte zeef of ouwe trapper nog dienst voor kan doen. De eerste dagen hier waren we ook al losgegaan met opruimen en weggooien, maar Marleen kreeg de wind van voren toen de chefkok z’n peperkorrels niet kon vinden en bleek dat hele zakken in onze ogen muffige kruiden waren weggekieperd. Het weggooien gaat nu in overleg: wat vinden jullie eigenlijk zelf van een theedoek die meer gaten dan textiel heeft?

DSC06802 (640x425)O, en onze vuurdoop hier met Kerst! We hebben vol in de dagelijkse werkzaamheden meegedraaid. Soms tot ongenoegen van Felice, want die vond het maar saai dat we met gasten aan het praten waren of in de keuken stonden. Al onze vijf kamers waren volgeboekt en de gasten grepen ons aanbod dat we ook voor kinderen kookten grif aan. Op onze menusuggesties kwam steevast een aarzelend ‘ehm, dat vinden onze boys niet lekker…ze vinden eigenlijk niks lekker. DSC06199 (640x425)Kun je anders het brood even weken in een ei-melk-suiker mengsel? En een zacht eitje koken, maar wel zo dat je je brood erin kan dippen. ’ ‘O, en onze boys MOETEN straks na dit ontbijt echt nog een ontbijtje hebben. Kun je nog wat toost maken? En kun je NU wat melk opwarmen want ze zijn zoooo aan warme chocolademelk toe!’ DSC06805 (640x425)Briesend stond Marleen in de keuken, maar het was gelukkig ook beregezellig, naast tarwe allergie, snijplanken smetvrees en mieren in de muesli. Ouderwetse spelletjes op het gras zoals spijkerpoepen (favoriet van Felice), kruiwagen race en slalom (Felice: ‘sjaal om’) waren de bom. We zorgden verder voor superlekker eten, een kerstboom met lichtjes, het lokale kerkkoor kwam kerstliedjes zingen, traditionele Gulengulu dansers deden een performance en we roosterden marshmallows bij een kampvuurtje.

Toen manager Innocent ook nog een paar dagen met vakantie ging was het echt serieus aanpoten. DSC06591 (640x425)Hoeveel schepjes suiker moeten we ook alweer afmeten voor de theepauze van de staf? Waar halen we last minute nog wat eieren vandaan? Hoe moet de was drogen als het de hele dag regent? Wie mag erbij zijn als we de tipbox openen en het geld verdelen? Hebben we wel genoeg cash in huis om de salarissen uit te betalen? Dagobert Duck Veldman zat tot diep in de nacht tussen z’n bankbiljetjes.Toen we alle gasten hadden uitgezwaaid konden we eindelijk op kraambezoek bij een staflid. Wel apart om, op verzoek, met een zak Omo waspoeder als kraamkado aan te komen.

DSC06488 (640x425)Verder gaan de dagen hier nooit zoals gepland. Om de haverklap wordt er vrij gevraagd omdat er een begrafenis is waar een staflid heen moet. We schrokken ons rot toen de enige vrouw van de staf zonder een spier te vertrekken meldde dat haar ‘sister’ overleden was en of ze de dag erop vrij kon hebben. Ja natuurlijk! Gaat het verder wel een beetje?? Na doorvragen bleek het om een verre nicht te gaan. Dan weer komt er een lokale verkoper langs (die trouwens nooit wisselgeld heeft) of iemand heeft dringend eerste hulp nodig. Marleen ging bijna van haar graat toen ze in een enorme wond keek die veroorzaakt was door een rondvliegende fietstrapper, maar was blij dat ze  onze enorme EHBO doos kon gebruiken. Dan weer komt er iemand langs die werk zoekt, kinderen komen een boodschap doorgeven van een staflid dat geen mobiele telefoon heeft of een jongetje uit de buurt komt wat kooltjes halen om thuis vuur te kunnen maken. En dan ineens is het 6 uur en komen de nachtwachten alweer binnen.

Het beroep van nachtwacht is eigenlijk meer een sociaal project dan dat er echt iets te bewaken valt. Hun taken zijn beperkt tot het wassen van de auto’s van gasten, de was binnenhalen als het gaat regenen en checken of alles goed afgesloten is. En wakker blijven natuurlijk. Omdat ze met z’n tweeën zijn kunnen ze elkaar natuurlijk goed afwisselen met hazenslaapjes. Al een paar keer betrapten we een snurker. P1140512 (640x480)Grappig om de wakkere van de twee tevergeefs opvallend hard te horen kuchen op het horen van onze naderende voetstappen. Als ingebouwde controle moeten ze vanaf laat in de avond Innocent elk half uur flashen, even de telefoon over laten gaan. Die Innocent natuurlijk op stil heeft staan zodat hij ’s ochtends het aantal gemiste oproepen kan checken. Als er écht iets is moeten ze Innocent op een ander nummer bellen, maar eigenlijk weet niemand wat vervolgens het noodplan is. Politie kun je hier vergeten; dan kun je maar beter zelf een honkbalknuppel bij de hand hebben (echt waar!).  

DSC06521 (640x425)We hebben ook konijnen. Soms zijn het er vijftien, dan weer twintig, dan weer terug naar twaalf. Na onze eerste meeting met de staf hadden we op hun vraag om een gevarieerder menu met vlees duidelijk gemaakt dat dat hooguit op speciale dagen zou zijn. Met Kerst opperde een clever staflid dat dit nu wel een speciale dag was, dus hoe zat het met vlees? Okee, een konijn dan. Waar ze vervolgens 3 uur over deden om die klaar te maken. Toen we de konijntjes gingen voeren vroeg Felice zich oprecht af of die niet ook vanillevla met spikkels willen? Of nagellak? Basisbehoeftes voor Felice, dus waarom niet voor konijnen? Felice vindt de slakken in de tuin na elke regenbui eigenlijk het leukst. Eerst durfde ze ze niet op te pakken, maar nu plukt ze ze overal vandaan en zet ze allemaal bij elkaar, gezellig als een soort familie. Toen ze een slak met een kapot huisje vond zei ze ‘o, maar we kunnen die toch nog wel lijmen met plakband?’ Slangen zijn er ook. Toen Marleen met wat gasten zat te kletsen joeg Joost ondertussen met Innocent een deurtje verder een slang uit onze kantoorruimte. En tijdens een wandeling zagen we een ongekend dik en lang exemplaar de bosjes in duiken, hoogstwaarschijnlijk een python..

2014-01-09 16.28.55 (480x640)En af en toe gaan we weer naar de grote stad Lilongwe, wat eigenlijk meer een dorp is. Je komt steeds dezelfde mensen tegen, expats die bij ons hebben overnacht. Snel graven we in ons geheugen om dan heel spontaan ‘hee Sue!’ te kunnen zeggen. Het was hoog tijd om weer wat nieuws voor Felice te kopen dus togen we er naar de markt. Enorme balen vol tweedehandskleding worden dagelijks uitgepakt door de verkopers. Wij graaiden in een berg ‘nieuwe kleding’ wat betekende dat deze zak net vers was aangekomen en niet eerder was geopend. En daar is de prijs dan weer naar. Fijn onderhandelen dus voor de ‘nieuwe’ Tokkie outfit van Felice. Tijdens de lunch in een door Nederlanders gerund guesthouse zorgde Felice nog voor een onaangename verrassing voor de ober. Nietsvermoedend kwam hij met een vol blad onze broodjes buiten brengen, maar zag niet dat Felice al spelend de glazen schuifdeuren had dichtgedaan. Met een enorme dreun knalde hij tegen de ruit aan. Felice schrok zo dat ze eerst moest huilen, maar toen ze de stukjes komkommer tegen het glas geplakt zag vond ze het ineens een hele goeie grap en moest er hard om lachen.      

DSC06379 (640x425)De tijd gaat ineens hard want ons vertrek komt in zicht! Op 15 maart landen we weer op Hollandse grond. Felice fantaseert al over wat ze allemaal uit Malawi wil ‘neemnemen’ naar Amsterdam. Ijsjes, marshmallows, leeuwen, slangen. Ze zal Naseem, het bijna 2-jarig zoontje van Innocent, wel gaan missen. Een speelmaatje dat ze lekker de baas kan zijn en overal met zich meesleurt als een pop maar met wie ze ook grote lol heeft. Wij zullen het lodge-leven en de mensen hier zeker missen, maar fantaseren ook over de kroeg, vrienden en familie zien, een weekendje weg (met en zonder elkaar;), hardlopen en fietsen op vlakke grond, snel internet en de bioscoop. En allerlei elektrische apparaten die hier met een zonne-energie systeem uit den boze zijn. Nooit gedacht weer zin te hebben om een blender, wasmachine of koffiezet apparaat op ON te zetten. Voor vertrek steken we ons nog even in het nieuw uit de zak van Max op de markt in Lilongwe, en dan zijn we er klaar voor!   

Dit bericht is geplaatst in World Cruisers. Bookmark de permalink.

24 Reacties op Life in the lodge

  1. Peter schreef:

    Heerlijk om dit te lezen!!

  2. Reinier schreef:

    Gaaf verhaal! Veel plezier nog ff!

  3. Elsbeth Ullmann-ter Haar Romeny schreef:

    Lieve Marleen en Joost,
    Heb weer genoten van jullie belevenissen rondom de lodge, hoorde al van Nico en Caro dat jullie half maart terug komen, de eerste weken wordt t vast wennen geblazen aan t drukke en luxe Nederland , maar voordat je t weet gaat alles weer rollen. Wat super, Marleen, dat je meteen weer een baan hebt, hoop jullie na terugkeer snel te zien, liefs zeker ook voor Felice, Elsbeth

    • Worldcruisers schreef:

      Hi Elsbeth, ja gek hoor, 15 maart zitten we alweer aan de cappuccino in Amsterdam…Ondertussen hier wennen aan het idee van teruggaan en inderdaad, weer aan het werk straks!! Zien we jullie snel? Lijkt me heel gezellig! We zijn net paar daagjes aan het meer geweest, even weg van de lodge, was heerlijk. Hoe ist met jullie? Veel liefs!

  4. karin schreef:

    Haha mooie verhalen weer! Ik begrijp jullie heimwee, maar geloof me…een dagje in weer en wind hier en omver getoeterd worden door een ongeduldige Amsterdammer-die-in auto terwijl jij balanceert op de fiets met kind in de (harde) wind en je verlangt weer terug;) Maar leuk om jullie binnenkort weer te zien natuurlijk!! Veel plezier en succes daar nog de laatste maand! x

    • Worldcruisers schreef:

      Ha die Ka! Het heimwee is inderdaad heel relatief hoor. Maar we winden het wel heel leuk weer om naar Adam te gaan en jou te zien. Benieuwd ook naar Kaya

  5. caspar schreef:

    Wat een geweldig avontuur Joost! Heel leuk om jullie zo een beetje te volgen. Veel plezier in die laatste welen….

    • Worldcruisers schreef:

      He Caspar, leuk van je te horen. Ik (Joost) kom bij terugkomst meteen even een bakkie doen natuurlijk. Heel benieuwd hoe afgelopen jaar allemaal is gegaan.

  6. Barbara schreef:

    Hi Joost,
    Wat een geweldig verhaal! Ik had jullie al een tijdje niet meer gevolgd, dus heb alles met veel plezier gelezen. Wat een avontuur! Natuurlijk wens ik jullie veel succes toe met de terugreis. Ik zal sort of jullie plaats innemen. De hele maand maart zit ik met Daan en de kids in zuid Afrika, yess back to my all time favourite. Dank ook voor je verhalen vanuit Malawi, die kon ik op het werk goed gebruiken. Mis je daar nog steeds! Gr. Barbara

    • Worldcruisers schreef:

      Hi Barbara, kijk altijd leuk als we op de voet worden gevolgd. Wel onwezenlijk; wij zo ver weg van alles wat reilt en zeilt in Nederland. Maar binnenkort dus even lekker in Zuid Afrika; topland!!!! Als we terug zijn kom ik natuurlijk langs om alles te horen. Veel plezier in Kaapstad (?)

  7. Lee en Carolina schreef:

    Wat geweldig om jullie avonturen weer te volgen. We moesten ontzettend lachen om die kleine wereldreizigster. Saai in de lodge!?!

    Tsja, Malawi is niet anders dan Zuid-Afrika. Ook wij hadden beveiliging gedurende de nacht. Werden we ’s nachts wakker door een geweldig kabaal van de honden. Wij angstig naar buiten kijkend. Beveiligingsmedewerker was nergens te vinden. En, wij durfden niet naar buiten. Alarmbedrijf gebeld, die tot de ontdekking kwam dat de honden woest tekeergingen omdat er eekhoorns in de gumtree’s zaten. Toch maar de farm manager gebeld. Bleef die nacht slapen in ons guesthouse. Nee, hij hoefde niet in een heus bed. Lekker op de grond in zijn eigen deken.

    Een dagje vrij? Yes, I have got problems with my eyes. Shame?! Do you have conjunctivitis?
    No. I don’t see myself at work!

    Gelukkig worden jullie nog gevraagd om Omo waspoeder mee te nemen. Ik vond hier onze werkster met “haar” tas vol boodschappen. Mijn “boodschappen”. Ondergoed, panty’s, suiker, waspoeder en om het nog even af te ronden, ook nog lekker wat cognac.
    Als je geluk hebt, verbergen ze het voor 3 dagen. Als je er niet om hebt gevraagd, dan is het voor altijd weg. Ahahaha.

    Dat van die gemiste telefoonoproepen. Daar hebben wij zelfs nog nooit aan gedacht. Wel goed hoor dat jullie zo vindingrijk zijn.

    In elk geval nog heel veel plezier in Malawi. We hebben jullie op de voet gevolgd. Wij vertrekken over 2 weken definitief naar Spanje en zeggen dus vaarwel tegen Zuid-Afrika.

    Het ga jullie goed.

    • Worldcruisers schreef:

      He topvolgers! We zeiden net nog hoe ontzettend leuk we het vinden dat jullie ons na 1 ontmoeting in Strand al bijna het hele jaar volgen; gaaf! En ook heel gaaf dat jullie naar Spanje gaan. De staf perikelen in Zuid Afrika klinken iets heftiger in de oren. Hier gebeurt echt in de weide omgeving helemaal niets en staf is er echt meer vanwege support van de lokale community. Benieuwd waar jullie in Spanje precies heengaan; wie weet komen we jullie als we in de buurt zijn dan nog opzoeken een keer. Keep us posted!

  8. Hugo, Annemieke en Boris schreef:

    Hoi!
    We zijn weer een beetje bekomen van onze jaloerse gedachten over jullie lodge…
    En toen hebben we een grote Iveco 4×4 gekocht om om te bouwen tot camper. Boris noemt hem onze nieuwe Africa-auto. Dussu, wanneer zijn jullie weer in Malawi? Dan komen we langs!
    Goede terugreis en geniet van de laatste weekjes!

    • Worldcruisers schreef:

      Wat cool zeg! Wanneer willen jullie nu gaan reizen. Wij gaan ergens najaar weer naar Malawi waarschijnlijk, dus wie weet; zou wel gaaf zijn als we jullie hier mogen verwelkomen.

  9. Nynke schreef:

    Ha Marleen, Joost en Felice,

    Wat een heerlijk verhaal. Ik ben jaloers maar toch ook wel een beetje blij dat ik vanuit Nederland zo lekker kan meeleven. Slangen en gapende wonden zijn niet mijn favoriet ;-). Dit is toch ook een fantastische ervaring geweest voor Felice..
    Wat gaan jullie doen als je terug bent? En wat gaat er met de lodge gebeuren. Zag ik nu ergens dat je een nieuwe baan hebt?
    Geniet daar nog maar even en tot in Amsterdam!
    x

    • Worldcruisers schreef:

      Hi Nynke, altijd leuk weer dat je ons zo volgt en meeleeft van een afstandje! Als we terug zijn gaan we gewoon weer keihard sparen om weer naar Malawi te gaan, haha.. De lodge gaat gewoon door, onze lokale manager doet dat helemaal perfect, blij mee. Zag op linkedin voorbijkomen dat jij ook nieuwe baan hebt? Tot in Amsterdam!

  10. joep schreef:

    Wat een heerlijk verhaal om te lezen. En wat zijn jullie toch een heerlijk setje om hier zo vol in te duiken! Live your dream. Dit verhaal is klaar om zo overgenomen te worden door de Volkskrant (wellicht eens overwegen). Blijf genieten en schrijven! Warme groet, Joep

    • Worldcruisers schreef:

      Ha die Joep, hoest nu! Maakt niet uit wat je doet, als je het maar met overgave doet toch. Daar weet jij alles van! We doen snel weer borrel in NL; gezellig! Groeten aan Cathelijne

  11. Giant schreef:

    Hey Lieverds,

    Wat een mooie verhalen weer en ik snap wel dat mensen elkaar “veel personeel” wensen. Snie zo aardig nie. Lijkt me trouwens wel weer fantastisch om jullie weer te zien. We zijn net met de jongens op wintersport geweest. Voor t eerst gesnowboard met de nieuwe heupjes. Ging goed en was erg gezellig. Heb Siem en Chris wel een weekje moeten missen. Dat viel niet mee…

    Veel succes en dikke zoen voor jullie drie!

    X

    • Worldcruisers schreef:

      De Giant! Haha; dat Chinese uitdrukking vertelde ik ook al laatst tegen Marleen. Het valt allemaal wel mee hier hoor, maar het is gewoon vaak een ontzettende giller met die gasten. Lekker man even poeder snuiven en top dat de hips het weer op hun heupen hebben. Kussen aan Chris en Siem. We zijn benieuwd hoe hij er uitziet!

  12. Tijn schreef:

    Wat een heerlijke verhalen weer. Gezellig dat jullie binnenkort weer in A’dam zijn. Hier is het ook heel gezellig hoor 🙂

    Liefs,
    Tijn

    • Worldcruisers schreef:

      Haha, dat het in Amsterdam gezellig is is ons bekend, ook wel weer zin om daar weer rond te hangen hoor!
      Liefs terug, ook aan je mannen!

  13. Petra schreef:

    Avonturiers!! Zijn jullie al/ weer/ nog in het kikkerland? Zo ja snel een borrel doen;-)
    Kus

Laat een reactie achter op karin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *